ZKS Stilon Gorzów


BOKS

Sekcja bokserska rozpoczęła działalność w 1953 r., a jednym z jej głównych organizatorów był Aleksy Michalski. Bokserzy Unii walczyli ciągle na poziomie ligi powiatowej. Zachowane wyniki spotkań to między innymi 11:5 i 6:14 z Włókniarzem-Roszarnią Gorzów, 11:9 i 3:13 ze Stalą Świebodzin, 14:6 i 7:9 ze Stalą II Gorzów, 12:8 i 6:14 z LZS Drezdenko, 6:12 ze Stalą Zielona Góra, 11:7 z Kolejarzem Zbąszynek. W zespole występowali: Żołnierek, Watoszczak, Frąckowiak, Pacynka, Cieślak, Gruszka, Pawłowski, Fiołek, Brzózka, Nawrocki, Krugieł, Suchodolski, Niewczas, Majewski, Wesołowski, Szeremeta, Dzido, Szagan, Ruczaj, Teisner, Jurek, oraz ... piłkarze Unii: Zbigniew Gierszanin i Jan Besiak.

W tym czasie kilku pięściarzy Unii - Gierszanin, Kazimierz Maciejewski, Stefaniuk, Czesław Woźniak, Józef Sucharski i Franciszek Żydaczek - zdobyło mistrzostwo okręgu. Jednak już w 1957 r. sekcja zawiesiła swoją działalność na dziesięć lat, aczkolwiek próby jej reaktywowania miały miejsce już w 1964 roku.

Pod koniec lat 60-tych, po przejęciu sekcji WKS Sokół, bokserzy Stilonu (między innymi Bierwiczonek, Cichoński, Fercho, Głowacki, Jodajtis, Kałoś, Kirdzik, Kubasik, Kuźma, Lancyft, Lewandowski, Lisiecki, Łogiwus, Łożyński, Mroczkowski, Siergiejew, Słomiński, Świerczyński, Tomczak, Turowski, Węsiewski, Zych) zaczęli poważnie liczyć się w okręgu, zdobywali też tytuły mistrzowskie. Pierwszymi mistrzami zostali w 1968 r. Marian Lemiesz i Zbigniew Stasiałowicz. Mistrzem województwa został natomiast Zbigniew Pośnik, zaś Stilon drużynowo zajął drugie miejsce za Gwardią Zielona Góra. Gorzowianie wygrywali także towarzyskie mecze z Lechią Szczecinek oraz Załomem i Dąbiem Szczecin. W skład drużyny wchodzili wtedy, obok wyżej wymienionych, także tacy zawodnicy, jak: utalentowany Ryszard Czerwiński, Andrzej Kot, Jan Kuncik, Leszek Raźniewski, Roman Staszczyk, Czesław Szczęsny, Jan Szot, Rutkowski, Wysoczański.

Pod koniec 1970 r. sekcję wzmocnili bokserzy gorzowskiej Stali (Edward Jaroszewski, Henryk Wizień, Ryszard Walewicz, Janusz Stolarek, Zenon Kaszczmanow, Józef Kowalczyk, Leszek Urbaniak, Andrzej Bekisz, Tadeusz Kowalski, Tadeusz Woźniak, Andrzej Flinik, Józef Szalaty, Krzysztof Kuś), jednak już w 1971 r. rozwiązano grupę seniorów, ograniczając się do pracy z młodzieżą, która startowała w lidze międzywojewódzkiej, rozgrywając mecze z Lnem Nowa Sól, Chrobrym Głogów, Gwardią Kożuchów, Sokołem Piła, Budowlanymi Poznań czy Polonią Leszno, a także między innymi pokonała Wartę Śrem 15:5 i zremisowała z Pogonią Szczecin 11:11. Mistrzostwo Polski juniorów zdobył w tym okresie Ryszard Czerwiński, który po przejściu do Pogoni, a następnie Stali Stocznia Szczecin został później czterokrotnie mistrzem kraju seniorów (1973, 1976, 1977, 1980), a także wystąpił na Olimpiadzie w 1980 roku w Moskwie. Szczęsny trafił do ŁTS Łabędy, Kowalski do BBTS Bielsko-Biała, Bekisz i uczestnik meczów reprezntacji juniorów Woźniak do Stali Stocznia Szczecin, Flinik do Gwardii Zielona Góra, a Degowski do Czarnych Słupsk.

W latach 1973-74 praktycznie sekcja istniała jedynie "na papierze". Po kolejnej próbie jej uratowania, w 1977 r. Ryszard Majdański wywalczył mistrzostwo Polski juniorów, lecz był to ostatni sukces stilonowskiego pięściarstwa. W 1978 r. definitywnie zlikwidowano boks w klubie.

Szkoleniowcami sekcji bokserskiej Stilonu byli między innymi: Henryk Usielski, Kazimierz Maciejewski, Leszek Wasilewski oraz Tadeusz Michalski.

Bibliografia:
"Gazeta Zielonogórska"
"Stilon Gorzowski - 50 lat sportu w ZKS Stilon"
"40 lat ZKS Stilon - ludzie, wydarzenia, emocje" - maszynopis