ZKS Stilon Gorzów


BOKS

Sekcja bokserska rozpoczęła działalność w 1953 r., a jednym z jej głównych organizatorów był Aleksy Michalski. Bokserzy Unii walczyli ciągle na poziomie ligi powiatowej. Zachowane wyniki spotkań to między innymi 11:5 i 6:14 z Włókniarzem-Roszarnią Gorzów, 11:9 i 3:13 ze Stalą Świebodzin, 14:6 i 7:9 ze Stalą II Gorzów, 12:8 i 6:14 z LZS Drezdenko, 6:12 ze Stalą Zielona Góra, 11:7 z Kolejarzem Zbąszynek. W zespole występowali: Żołnierek, Watoszczak, Frąckowiak, Pacynka, Cieślak, Gruszka, Pawłowski, Fiołek, Brzózka, Nawrocki, Krugieł, Suchodolski, Niewczas, Majewski, Wesołowski, Szeremeta, Dzido, Szagan, Ruczaj, Teisner, Mazan, Jurek, Pisz, Nowakowski, Bogdanowicz, Konter, oraz ... piłkarze Unii: Zbigniew Gierszanin i Jan Bosiak.

Fot. "Gazeta Zielonogórska".

W tym czasie kilku pięściarzy Unii - Gierszanin, Kazimierz Maciejewski, Stefaniuk, Czesław Woźniak, Józef Sucharski i Franciszek Żydaczek - zdobyło mistrzostwo okręgu. Jednak już w 1957 r. sekcja zawiesiła swoją działalność na dziesięć lat, aczkolwiek próby jej reaktywowania miały miejsce już w 1964 roku.

Pod koniec lat 60-tych, po przejęciu sekcji WKS Sokół, bokserzy Stilonu - między innymi Bierwiczonek, Cichoński, Fercho, Głowacki, Jodajtis, Kałoś, Kirdzik, Kubasik, Kuźma, Lancyft, Lewandowski, Lisiecki, Łogiwus, Łożyński, Mroczkowski, Siergiejew, Słomiński, Świerczyński, Tomczak, Turowski, Węsiewski, Zych, zaczęli poważnie liczyć się w okręgu. Pierwszymi mistrzami zostali w 1968 r. Marian Lemiesz i Zbigniew Stasiałowicz. Mistrzem województwa został natomiast Zbigniew Pośnik, zaś Stilon drużynowo zajął drugie miejsce za Gwardią Zielona Góra.

Gorzowianie wygrywali także towarzyskie mecze z Lechią Szczecinek oraz Załomem i Dąbiem Szczecin. W skład drużyny wchodzili wtedy, obok wyżej wymienionych, także tacy zawodnicy, jak: utalentowany Ryszard Czerwiński, Andrzej Kot, Jan Kuncik, Leszek Raźniewski, Roman Staszczyk, Czesław Szczęsny, Jan Szot, Rutkowski, Wysoczański.

Pod koniec 1970 r. sekcję wzmocnili bokserzy gorzowskiej Stali - Edward Jaroszewski, Henryk Wizień, Ryszard Walewicz, Janusz Stolarek, Zenon Kaszczmanow, Józef Kowalczyk, Leszek Urbaniak, Andrzej Bekisz, Tadeusz Kowalski, Tadeusz Woźniak, Andrzej Flinik, Józef Szalaty, Krzysztof Kuś, jednak już w 1971 r. rozwiązano grupę seniorów. Ograniczono się do pracy z młodzieżą, która startowała w lidze międzywojewódzkiej, rozgrywając mecze z Lnem Nowa Sól, Chrobrym Głogów, Gwardią Kożuchów, Sokołem Piła, Budowlanymi Poznań czy Polonią Leszno, a także między innymi pokonała Wartę Śrem 15:5 i zremisowała z Pogonią Szczecin 11:11.

Mistrzostwo Polski juniorów zdobył w tym okresie Ryszard Czerwiński, który po przejściu do Pogoni, a następnie Stali Stocznia Szczecin został później czterokrotnie mistrzem kraju seniorów (1973, 1976, 1977, 1980), a także wystąpił na Igrzyskach Olimpijskich w 1980 roku w Moskwie. Szczęsny trafił do ŁTS Łabędy, Kowalski do BBTS Bielsko-Biała, Bekisz i uczestnik meczów reprezentacji juniorów Woźniak do Stali Stocznia Szczecin, Flinik do Gwardii Zielona Góra, a Degowski do Czarnych Słupsk.

W latach 1973-74 sekcja istniała praktycznie "na papierze". Po kolejnej próbie jej uratowania, w 1977 r. Ryszard Majdański wywalczył mistrzostwo Polski juniorów, lecz był to ostatni sukces stilonowskiego pięściarstwa. W 1978 r. definitywnie zlikwidowano boks w klubie.

Szkoleniowcami sekcji bokserskiej Stilonu byli między innymi: Henryk Usielski, Kazimierz Maciejewski, Henryk Kisielewski, Leszek Wasilewski oraz Tadeusz Michalski.

Statystyki