ZKS Stilon Gorzów


HISTORIA SIATKÓWKI męskiej w ZKS STILON

1964-67

Zatem w 1963 r., wraz ze spadkiem do klasy "O", nastąpił regres siatkówki w Stilonie. Zespół gorzowski zajmował co prawda czołowe lokaty w województwie (1964 - II, 1965 - IV, 1966 - II, 1967 - II), ale jak się okazało podczas eliminacji o awans do I ligi w 1966 r., nie prezentował zbyt wysokiego poziomu. W czerwcu 1967 r. miało miejsce międzynarodowe "wydarzenie" - Stilon pokonał w towarzyskim spotkaniu czechosłowacki zespół UCHZ Pardubice 3:2.

Najpoważniejszymi rywalami zespołu ZKS Stilon w województwie zielonogórskim były wtedy drużyny: Czarnych (Huragana) Żagań, Admiry Gorzów, Gwardii Zielona Góra. Z kolei w rozgrywkach o awans do I ligi w 1966 Stilon grał z: AZS-em Gdańsk, Bałtykiem Gdynia, Astorią Bydgoszcz, Gwardią Zielona Góra, Wybrzeżem Kołobrzeg, Gryfem Słupsk i Stalą Grudziądz. Z występów w turniejach towarzyskich zwraca uwagę wygrana w zawodach o Puchar Przewodniczącego Miejskiego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki - po pokonaniu Admiry i Stali Gorzów oraz ... Studium Nauczycielskiego, a także udział w turnieju winobraniowym z udziałem Stilonu, Gwardii Wrocław, Pogoni Szczecin i Gwardii Zielona Góra.

1968-69

Trzon zespołu tworzyli wówczas (1966-69): Albin Bosiacki, Franciszek Buchajczyk, Stanisław Dziuk, Jerzy Gesternkorn, Jan Kołakowski, Zbigniew Kowalczyk, Stefan Krauze, Stanisław Kuryś, Władysław Kuszwara, Wojciech Liszewski, Leszek Pawluć, Franciszek Sinkowski, Lech Skrzypek, Konrad Stelmaszyński, Zbigniew Szadej, oraz Stanisław Woźniak.

W latach 1968-69 Stilon grał już w nowo utworzonej lidze MW zielonogórsko-szczecińskiej, potem zielonogórsko-koszalińskiej, gdzie zajmował pierwsze lokaty, premiowane udziałem w eliminacjach o wejście do II ligi. Za pierwszym razem gorzowianie odpadli w półfinale w Krakowie, ulegając miejscowemu AZS-owi, za drugim - tym w razem w półfinale w Wałbrzychu - lepsze były zespoły Chełmca i AZS-u Łódź.

1970-75

W pierwszej połowie lat siedemdziesiątych, do czasu przeniesienia sekcji do AZS-u, Stilon uczestniczył w rozgrywkach klasy MW zielonogórsko-poznańskiej, gdzie również plasował się w czołówce: 1970 - III, 1971 - I, 1972 - IV, 1973 - IV, 1974 - III, 1975 - V m-ce. Najlepszy wynik gorzowianie osiągnęli w 1971 r., kiedy to udało im się przebrnąć przez półfinał eliminacji o awans do II ligi - 3:0 z LKS Iskra Mierzyn i 3:2 z Górnikiem Jastrzębie. Jednak w turnieju finałowym Stilon przegrał wszystkie pięć spotkań, z Unią Tarnów, Lechią Tomaszów Mazowiecki, Startem Gdynia, AZS-em Politechnika Warszawa i AZS-em Wrocław. Latem 1970 roku Stilon zajął drugie miejsce na turnieju z okazji XX-lecia siatkówki w Schoenebeck (NRD), pokonując miejscowy Motor oraz Lokomotive Magdeburg po 3:0, i ulegając pierwszoligowemu TSC Berlin 1:2.

W 1972 roku siatkarze Stilonu zajęli trzecie miejsce w Pucharze XXV-lecia ZKS, za Elaną Toruń i Zagłębiem Konin, potem drugą lokatę za Stalą Gorzów na turnieju z okazji ... XXV-lecia KS Stal, a następnie zwyciężyli w zawodach w Strzelcach Krajeńskich o Puchar Dyrektora PBRolu, Sulęcinie - turniej z okazji rocznicy wyzwolenia miasta, i Gorzowie - z okazji ... pięćdziesiątej piątej rocznicy "Rewolucji Październikowej".

W drużynie grali wówczas, obok doświaczonych Kurysia, Woźniaka czy Gerstenkorna, także Zdzisław Hamulski, Jerzy Walczak, Roman Kempski, Marian Piechowiak, Jan Konwa, Waldemar Listowski, Zygmunt Listowski, Jerzy Kieda, Leszek Kłopotek, Jan Kijanko, Ryszard Napierała, oraz Zajączkowski, Kulikowski i Romaniszyn.

Warto dodać, że w okresie tym, w lidze MW występowały także inne gorzowskie zespoły: Admira, Stal i AZS. Derbowe spotkania odbywały się zatem na przykład w hali wojskowej przy ulicy Chopina, czy w sali Liceum Ekonomicznego. Rywalami Stilonu były także między innymi: Gwardia Zielona Góra, Posnania, Victoria Jarocin, Zagłębie Konin, Astra Krotoszyn, Chrobry Głogów i Polonia Piła. W samym Gorzowie lepszy od Stilonu był jednak AZS, zajmując w 1974 i 1975 r. w lidze międzywojewódzkiej II i III lokatę (niebiesko-biali odpowiednio III i V).

Grały także w klasie A rezerwy, rywalizując z ekipami z Bieganowa, Strzelec Krajeńskich, Słubic, Świebodzina i Krosna Odrzańskiego. W niebiesko-białych barwach występowali w tym ostatnim sezonie także oprócz wyżej wymienionych: Andrzej Kowalski, Stanisław Kulczyński, Michał Terlega, Bogusław Pietranis, Ryszard Żarna, Wiktor Pietrucki, Leszek Gruszczyński i Roman Rohacewicz.

1976-82

W 1975 r. sekcję siatkarską ZKS Stilon przekazano do AZS-AWF. Pojawiali się stopniowo nowi, utalentowani siatkarze: Roman Borówko, Ireneusz Kłos, Marek Czubiński, Marek Ciaszkiewicz, Roman Mac. Brak silnej ligowej drużyny w Gorzowie, zmusił ich jednak do wyjazdów: Borówko i Czubiński wylądowali w Stali Stocznia Szczecin, Kłos i Ciaszkiewicz w Gwardii Wrocław, a Mac w AZS-ie Częstochowa. Wszyscy ci zawodnicy zdobywali w nowych klubach tytuły MP, ponadto Paweł Lawer i Antoni Bernacki także powędrowali do Szczecina, a wychowanek Znicza Michał Kisielewicz trafił do Baildonu Katowice.

Tymczasem gorzowski AZS kilkakrotnie walczył - bezskutecznie jednak - w półfinałach lub finałach eliminacji o II ligę, w 1977 roku przegrywając decydujący mecz z Gwardią Szczytno, a drużyna juniorów wystąpiła w finale Mistrzostw Polski, gdzie zajęła czwarte miejsce, pokonując Beskid Andrychów, Płomień Milowice i Lechię Tomaszów Mazowiecki. Do Gorzowa na trzecioligowe mecze przyjeżdżały między innymi: Transportowiec Świebodzin, Pogoń Słupca, Lubuszanin Trzcianka, WZGS Sulęcin, Flota Świnoujście, Granit Świdwin, Łącznościowiec Szczecin, Błękitni Stargard, Orkan Kołobrzeg, Nasiennik Gryfice, Transportowiec Jawor i Morena Sieraków ...

5 lipca 1979 r. gorzowska publiczność miała możliwość oglądać w akcji w hali przy ulicy Czereśniowej wciąż aktualnych mistrzów olimpijskich z Montrealu. Zespół prowadzony przez Aleksandra Skibę, występujący w składzie: Stefański, Bosek, Molenda, Wójtowicz, Rybaczewski, Łasko, W. Nalazek, Kłos, Czaja, Ciaszkiewicz, pokonał Japonię 3:2 (12:15, 15:6, 14:16, 15:5, 16:14).

W 1982 r. siatkarze AZS-u byli już bardzo blisko II ligi, kiedy to wygrali najpierw III ligę - przed ... AZS-em Zielona Góra, Dozametem Nowa Sól i Chrobrym Głogów, potem półfinał eliminacji w Turku, ale "potknęli się" na ostatniej przeszkodzie, jaką był finał w Grudziądzu. W składzie zespołu z Gorzowa grali późniejsi stilonowcy: Sławomir Biały, Jerzy Pietrzyk, Robert Kowalski, Paweł Raczyński, a także Wojciech Maciaszczyk, Marek Orczykowski i Paweł Zembrzucki.