ZKS Stilon Gorzów


SKOKI DO WODY

Prekursorem skoków do wody w ZKS Stilon był Mieczysław Zagórski - pływak Unii, uczestniczący w latach 1952-54 w konkursach skoków z trampoliny i wieży. Jako odrębna sekcja, sport ten pojawił się w ZKS Stilon w listopadzie 1974 r., a to za sprawą przyjazdu do Gorzowa dwóch utalentowanych skoczków - Ryszarda i Marka Łobożewiczów, oraz trenera Tadeusza Budka - byłego reprezentanta Polski.

W 1975 r. trwała akcja naborowa i szkolenie od podstaw. Jedynie doświadczeni bracia Łobożewiczowie uczestniczyli w kilku imprezach. Ryszard zajął trzecie miejsce w "Pucharze Zwycięstwa" w Warszawie i siódme miejsce w "Pucharze Przyjaźni" w Berlinie, zaś Marek - piątą lokatę w zawodach w stolicy NRD.

Z grupy naborowej największe postępy zrobiła Ewa Kucińska, która w lipcu 1976 r. zajęła I - w skokach z trampoliny 3-metrowej, oraz drugie miejsce - w skokach z wieży, na Mistrzostwach Polski juniorów. W tych samych konkursach Ryszard Łobożewicz zajął odpowiednio I i III lokatę.

Ponadto R. Łobożewicz uplasował się na czwartym miejscu w Halowych Międzynarodowych MP zawodników klasy I, oraz na piątym miejscu w Mistrzostwach Europy Juniorów w Oslo, a M. Łobożewicz zdobył w Halowych Międzynarodowych MP drugie miejsce wśród zawodników klasy II. Z kolei w młodszych kategoriach wiekowych wyróżniali się Jarosław Fabian, Izabela Machnacz i Małgorzata Łukaszewicz.

Jesienią 1976 r. bracia Łobożewiczowie powrócili do Warszawy, a w 1977 r. wyjechał także trener Budek. Wraz z nim opuściła Gorzów Ewa Kucińska, późniejsza wielokrotna mistrzyni Polski i uczestniczka IO w Moskwie w 1980 r., orazkilka innych zawodniczek. Wkrótce skoki do wody jako dyscyplina przestały w Gorzowie istnieć. Trenerami tej podsekcji byli Jan Zborowski i Edward Smolarczyk.